Rugby Club 't Gooi

Ze moesten ouder zijn dan 20 jaar dat was alles.

Dat resulteerde in o.a. een heuse Amerikaanse “gorgelbak” je weet wel zo’n ding met 8 zuigers zo groot als beschuitbussen , de oer-Jeep zowel in legeruitvoering ( met originele isolatorringetjes aan het touwtje dat de antenne naar beneden houdt-hier spreekt een kenner) als in burgeruitvoering. Duitsland zat er ook warmpjes bij met die lage sportwagens voorzien van boxermotoren (ook voor de kenners) waarvan er zelfs één werd bestuurd door een dame, dit alles vergezeld door een statige M ( dat merk dat nooit stuk gaat).
Het meer hippere volkje toonde zich in sportmobielen van Engelse makelij. Daar heb je wat aan, je blijft leuk bezig, ook onderweg, altijd wat te doen onder de motorkap. Ook spotte ik nog een verdwaalde Zweed.

Het kon niet anders dat na een gedegen voorbereiding ( ik ontving van Martijn H zeker 5 mailtjes!) wij allen op tijd vertrokken voor een puzzelrit welke volgens de “leiding” ong. 3 ½ uur zou duren. Diezelfde leiding nam ruim de tijd ( max. 1 min.) de spelregels toe te lichten, wellicht in de veronderstelling dat alle deelnemers zich regelmatig bezig hielden met puzzelritten. Achteraf bleek pas, niets was minder waar!

Daar mij gevraagd werd een “neutraal” stukje te schrijven zal ik het genot dat op deze zonnige dag werd toegediend kort houden. Nooit geweten dat er langs de Vecht zoveel hobbelige weggetjes waren waar je met de auto mocht rijden, nooit geweten dat de polder en plassen, zo oer-Hollands, zich zo mooi konden presenteren. Toch een voordeel dat open-rijden! Ook nooit geweten dat je “vrienden” je tijdens zo’n rit de verkeerde kant op sturen, dat ze antwoorden niet amicaal met je delen en dat ze achteruit rijden om te veel gereden km’s te compenseren want dat kan met oude auto’s die een mechanische teller hebben (voor de kenners)

Zoals gebruikelijk was er één deelnemer ruim te laat. Wij werden rond 12.30u verwacht bij Restaurant Vlaar. Het excuus was dat de 3e passagier, gezeten achterin in een geheel open Jeep, regelmatig moest worden verwarmd. Dat heeft niet veel geholpen want tijdens de lunch vielen regelmatig vork en/of mes uit zijn handen.

De prijsuitreiking was, zoals ook gebruikelijk, wat onordelijk. Dat krijg je ook als er gesteld wordt dat over de uitslag niet kan worden gediscussieerd! Met 26 man/vrouw aanwezig was er toch iemand die schrijffouten, verkeerde namen e.d. aan de kaak wilde stellen maar hij was kansloos. Opvallend was ook dat er geen onderscheid was tussen de 1e of 3e prijs. Ja, waar doe het dan voor!
Gezien deze ongeregeldheden ga ik dan ook niet de winnaars bekend maken

De lunch was naar Vlaar-normen ( zelf maar uitvinden wat die zijn), een sponsor kwam toch met een wijntje aanzetten en langs de tafels werd en-passant een bakje geschoven voor donaties m.b.t. enkele bijkomende kosten. Deze werd ruimhartig gevuld een teken dat iedereen het klaarblijkelijk uitstekend naar zijn/haar zin heeft gehad!

Mooi op tijd afmars naar het veld om de thuiswedstrijd tegen de Dukes te aanschouwen. Wat daar te zien was maakte de hele dag nog mooier!

Een commitment om dit volgend jaar weer te doen heb ik al gehoord. En terecht!
Allen die deze Wintertour hebben bewerkstelligd véél dank!

PS. Vergeten te melden dat er onderweg fotografen/filmers verdekt stonden opgesteld!